|
تاریخ انتشار :13.06.2026
جایگزینی مهرههای پهلوی و مبارزهی خارج از کشور
مرضيه شاهبزاز
آز آغاز جنگ تا به کنون، از طرفی
اسرائیل و امریکا دندان برای تجزیه و نابودی ایران تیز کرده اند و
از طرفی، رژیم بهانهای دوباره یافته است که سرشت خود را باز به
شکل وقیحتری نشان دهد و سرکوب را به درجهی زمان کهریزک برساند،
اعدام، شکنجه، کنترل شدید و حکومتی نیمه نظامی. اخبار رسیده از
ایران نه تنها از افزایش اعدامها خبر می دهند بلکه از شکنجه های
وحشتناک و گاه از روال تجاوز به دخترها در زندانها.
پدیده
های جهان رو به پیچیدگی می روند، چرا که هر روز انسان در زمینه های
مختلف، کشفی نو می کند و سپس آنرا در زمینه های مرتبط بکار می گیرد
و بدینگونه هستی، بیشتر کنترل، و اما در عین حال پیچیدهتر می شود.
آیا رشد این پیچیدگی در تمام زمینه ها به یک سرعت پیش می رود، آیا
رشد پیچیدگی خطی است یا منحنی؟ مسلما که اینجا رشد خطی نیست، روند
جهانِ سیاست و سیستمهای اجتماعی حداقل در حال حاضر ورای یک سیستم
شناخته شده ی ریاضی است، هزاران فاکتور متغیر، بسیاری غیر قابل
کنترل، و نه بسادگی و مستقیم به یکدیگر وابسته، و با نسبت متفاوت
تغییر از یکدیگر در جریانند. آنچه مسلم است از حدود یکسال پیش،
وضعیت کشور ایران بسیار پیچیدهتر شده است و این پیچیدگی، برای
اقدام درست، بخصوص فاکتورهای جدیدی را بر تاکتیک و استراتژی مبارزه
اضافه کرده است. تنها تازه کاران با پیش فرضیه های ساده و غلط، فکر
می کنند که می توانند با یک روش تک بعدی، مشکل کشور و حکومت آن را
حل کنند، کسانی مانند پهلوی زاده ها!
حتی اینها تازه فهمیده اند که
این روش درست نیست. ولی برای مبارزین غیروابسته این پیچیدگی راه،
بندرت دلیلی برای ترسیدن و ترک مبارزه بوده. برای مبارزه، فرمول
شناخته شدهای وجود ندارد، ولی می شود با بررسی دقیق شرایط و شناخت
در زمینه های مرتبط، هر روز یا به آغازی رسید و یا روشهای جاری را
اعتلا بخشید و جریانات سالم مبارزه را که در داخل و خارج از کشور
وجود دارند ادامه و بهبود داد.
شاید در طول جنگ و
بمبارانها، اولویت مبارزه با درصد بالایی با مهاجمان خارجی بود،
اما اکنون که باز دوره ی طولانی و فرسایشی مذاکره و حملات پراکنده
آغاز شده، با موضعگیری قوی در مقابل اسرائیل و آمریکا، باید که با
تمرکزی نو، مبارزه با رژیم را ادامه داد و اجازه نداد تا از فرصت
استفاده نماید و سرکوب را ادامه دهد و یا سیستم سرکوبی شدیدتری از
پیش از جنگ را تثبیت کند و غارت الیگارش ها را نه تنها ادامه، شاید
که شدیدتر هم بکند، از آب گل آلود ماهی گرفتن! و صد البته که اکنون
در داخل کشور مبارزات چه بصورت صنفی و مدنی و چه شاید فراتر از آن
مخفیانه (کمتر) ادامه دارند، اعدامها و شکنجه ها نمادِ مبارزهای
فعال هستند، اگر چه رژیم از نعمت جنگ استفاده کرده و همه را به جرم
جاسوسی برای کشور بیگانه محاکمه می کند، اگر ایران اینهمه جاسوس
دارد، پس به حال بیعرضگی این رژیم باید گریست و باید که هر چند
دیر، ولی هر چه زودتر کنار برود.
شاید باید آغازی جدید در
روند مبارزه انتخاب کرد، روندی عملی. تئوریهای کهنه و تکرارها را
بازنگری کرد و بطور واقعی، اتحادی بین نیروهای مبارز غیر وابسته
ایجاد نمود با سه اصل بنیادین مانند: عدالت اجتماعی همراه با
دموکراسی و عدم وابستگی به حکومتهای خارجی. و با صبری برآمده از
ضرورتهای مبارزه، تفاوتها را حل و یا تا دوره ای ضروری بایگانی کرد
تا نقش تخریب اتحاد را بازی نکنند. همزمان با این روند، با تلاشی
سخت (که پراکنده الان جریان دارد) فرهنگی را بین مردم قوت بخشید،
فرهنگِ طلب فعال خواسته های قانونی و مشارکت سازنده در امور
اجتماعی و سیاسی تا جایی که امکان پذیر باشد. نمونه های خوب این
تلاشها، خواسته های جنبش دانشجویی، جنبش ۸۸، بخصوص جنبش زن زندگی
آزادی و فعالیت های محیط زیستی و فعالیتهای صنفی بوده و هستند.
البته که خواسته های اقتصادی اولویتی فوری و واقعی دارند ولی همراه
با آن، باید که مردم را در زمینه های دیگر نیز فعال نمود. می دانیم
که سرکوب است ولی این رژیم و هر رژیم دیگری در مقابل مردم، خط
شکستی دارند. از کم کاری کی بود که برخی از مردم ایران بدنبال رضا
پهلوی افتادند؟ فرهنگ سازی پروسهای طولانی است که همیشه باید از
دیروز آغاز می شد.
برخی از مردم باید به جایی برسند که از شعار هر
کی به جای اینها بیاید خوب است یا انکه بطور فرهنگی منتظر امام
زمان، هر چند مدرنی، باشند، دور شوند! شاید باید مدام تجارب تاریخی
و تجارب دیگر ملتها و جنبشها را به گونهای ژرف و گسترده به میان
مردم برد. البته این خود مستلزم بودن رابطهای ارگانیک بین
نیروهای مبارز ایران با مبارزین دیگر کشورهاست. از جمله، تلاش و
موفقیت مردم آلبانی برای کوتاه کردن دست سرمایه داران صهیونیستهای
امریکایی و در مقابل فساد دولتی و فروش جزیره، انگیزه بخش است، پیش
از اینکه اتفاق بیفتد، به محض کشف خبر، سازماندهی و عمل کردند، نه
پس از عمل! ما بیشتر پس از عمل اقدام میکنیم، عکسالعملی، که کمتر
موثر است و سختتر!
نمونه ی اخیر مبارزهی مردم آلبانی برای
حفظ جزیرهای حفاظت شده و جلوگیری از فروش و اسکان دادن تفریحگاه
دختر و داماد ترامپ، حسرتی را به دل ما گذاشت، می دانم که اگر این
اتفاق در کشور ما می افتاد، حتما کشته می دادیم و شکنجه و … ولی
مردم آلبانی تا این مرحله ظاهرا با طرح تعلیق قرارداد پیروز شده
اند. (نکته خنده دار اینست که ایوانیکا ترامپ با قیافه ای معصوم می
گوید که این جزیره ی بی سکنه را کوشنر شوهرش و خودش تازه کشف کرده
اند!). شاید هم به با بودن حاکمان فاسد به نتیجه نرسد، ولی مردم
هشیاری خود را اعلام کردند و راه این گونه باز می شود.
باید
گفت که در چند سال اخیر مبارزه ی ایرانیان علیه رژیم حاکم، زدودن
آلودگی های مبارزه از روند مبارزه بسیار نیرو گرفته است. به میدان
آمدن پهلوی ها و سیاه جامگان و ثابتی و آزار دیگر مبارزین دیگر
برای برگرداندن تاج و تخت و تثبیت منافع آمریکا و اسرائیل نیروی
فراوانی را که باید برای دفع تهاجم خارجی و مبارزه با رژیم مصرف می
شد را صرف خود کرد و همراه با مهاجمان خارجی، به رژیم اجازه داد تا
سیستم سرکوب خود را شدیدتر و دوباره تثبیت کند. تازه پس از اینهمه
زمان، وقتی آمریکا پهلوی را طبق معمول روش خود به دور افکند، تازه
فهمیده اند که باید راه دیگری را انتخاب کنند، حتما مشاوری جدید از
طرف بی بی برگزیده شده است، کارنامه ی سالها و ماهها و روزهای اخیر
خود را نفی می کنند و در تلاشند تا چهره ای دیگر برای خود نقش
بیفکنند، آزادیخواهی! شاید هم این تلاش آخر باشد، البته اگر
اسرائیل دست بردارد.
مطرح کردن نور پهلوی نمونه ای تازه از
این جهتگیری است. او را در ژوئن ۲۰۲۶ پس از سرافکندگی رضا پهلوی به
اسلو می فرستند، نه بعنوان مدعی تاج و تخت، بلکه از موضع
“آزادیخواهی برای ایرانیان” سخنرانی می کند. (حاشیه: در این مراسم،
برای توهین از او خواستند که چکمه ی یک نفر را امضا کند و او کرد).
خانم نور پهلوی، در سوم دسامبر ۲۰۲۵، یک استوری در اینستاگرام خود
از شرکت در مراسم Israeli-American Council), IAC) اسرائیلی منتشر
کرد، با عکسی از خود در کنار میریم آدلسون (Miriam Adelson) او این
خانم را یک خانم نیکوکار اسراییلی معرفی کرد. میریم آدلسون یک
بیلیونر بسیار شناخته شده ی صهیونیستی است که با قولِ نگه داشتن
بلندیهای جولان و حمله به ایران، به دو کمپین ترامپ بالاترین رقم
کمک مالی را کرد، شلدون (Sheldon) آدلسون شوهر بیلیونر میریم که
اکنون مرده است، بمباران ایران را با بمب اتم پیشنهاد داد.
میریم و
شلدون آدلسون با جریان ایپستین روابط بسیار نزدیکی داشتند، بنظر می
آید بیشتر از جهت نفوذ موساد و بدام انداختن سیاستمدارهای پر قدرت
جهانی در دام موساد، هر چند که با رشوه ها و پولهایی که این خانم
خرج می کند، راه را بر افشای حقیقت اکنون بسته است. آنچه مسلم است،
جریان ایپستین یک جریان سیاسی است که با دام سکس، سیاستمداران و
قدرتمندان را به دام می انداخت و گردانندگان این جریان، موساد و
چهرهای با نفوذ اسرائیلی بودند.
باید گفت که خانواده ی آدلسون به
خریدن سیاستمداران جهان معروفند، وقتی که خبرنگاری از میریم میپرسد
که برای چه اهدافی این کار را می کنند (یا چیزی به همین مفهوم)،
صریح می گوید نمی توانم بگویم. از هنگامیکه توماس مسی (Thomas
Massie) نماینده ی جمهوریخواه مجلس از کنتاکی تلاش کرد که برخی از
پرونده های ایپستین را افشا کند، این خانم همراه با دو نفر دیگر
میلیونها دلار خرج کردند که او را از کنگره اخراج نمایند. سپس
ترامپ یک نماینده ی جدید از طرف خودش برای جمهوریخواهان کنتاکی
معرفی کرد که بر علیه او کاندید شود. باری، در همین مراسم و در
کنار میریم، رضا پهلوی به توسط (Elan Carr) ایلان کار، مدیر عامل
IAC رضا شاه دوم نامیده شد و در خیال به پادشاهی رسید و غیره. او
نیز عکسی و یا عکسها و رابطههای سیاسی با خانم میریم آدلسون دارد،
باید رفت و تحقیق کرد، البته مسلما از موضع ارباب و رعیتی!
دیدیم که در طول جنگ، از خود رضا پهلوی برای بلندگوی اسرائیل
استفاده کردند، عقلِ کل مبارزه ی سلطنت طلبها با سخنان و رهنمودهای
شاهانه برای سرنگونی رژیم!!! از همسرش برای تشکیل شعبان بی مخ های
مدرن و حال از دخترش، آزادیخواهی ملوس. آخر چگونه می شود در تمام
مواضع سیاسی و اجتماعی در کنار راستترین و محافظه کارترین نیروها
و جریانات بود و سپس، از آزادیخواهی سخن راند. بنظر می آید که مدل
زندگی و به اصطلاح مبارزهی پهلویها از ترامپ و دم و دستگاهش
پیروی می کند. دفترچه ی اضطراری، برگرفته از مانند دفترچهی
پروژهی 2025 ترامپ (آفریدن دیکتاتوری برای برآوردن برنامه های
خود)، شعار دوباره ایران را عظیم می کنیم و اکنون به میدان آوردن
مدلی و لابد فردایی که نخواهد آمد، جزیره ی ایپستینی! ترامپ در
دورهی دوم سلطنت خود، خانواده اش و بخصوص ایوانیکا را در ملا عام
هر روزه به نمایش نمیگذارد که آنها راحتتر پشت پرده، دزدیها و
معاملات را با دست باز در دوران سلطنت پدرش انجام دهند، هر کدام
وظیفهای دارند، و پهلوی ها نیز اینگونه! نور پهلوی در آب نمک
آزادیخواهی، آرزوهایی که به واقعیت نخواهند پیوست! هرچند شاید که
برخی از مردم کم آگاهِ سلبریتی دوست موقتا در دام بیفتند، چرا که
انگار این جریان تلاشی است که یک سلبریتی بسازند و به میدان
بیاورند، تلاشی ناموفق، رنج های مردم ایران از این مرزها بسیار دور
است.
اما کی پهلویها می فهمند که بازیچه اند و بهتر است
عیاشی و تجارت خود را ادامه بدهند. نمی فهمند که چگونه به بازی
گرفته شدهاند؟ شاید عشق تاج و تخت و از سر ناچاری است!
شاید آنچه که مبارزین خارج از کشور اکنون نیاز دارند، اول، وارد
عمل شدن فعال در مسائل داخل کشور است تا گرفتار ذهنیگری نشوند. چرا
که خواه ناخواه گرفتار شرایط محل زیستمان هستیم و دستی از دور بر
آتش داریم. باید که نظریات و فعالیتهایمان را با جزئیات خبرهای
سیستماتیک از داخل کشور مدام غربال کنیم و نگذاریم ذهنی شویم و غرق
در پیش دانسته های خود. اطلاعات جهان مجازی را تا می توانیم با
واقعیتهای جاری راست آزمایی کرده و غربال کنیم، این روزها بدلیل
سانسور شدید در ایران، بسیاری از اخبار یا به دنیای مجازی راه نمی
یابند یا ناقصند. ما تنها می توانیم پشتوانه ای برای مبارزات داخل
کشور باشیم، آنچه را که در داخل نمی شود عملی کرد، اگر شدنی است ما
به عهده بگیریم. این روزها ما بیشتر به اخبار دسترسی داریم،
میتوانیم با ذکر منبع خبری و راست آزمایی، آنها را در مقالاتی
مرتبط خلاصه کرده و پیوسته در دسترس قرار دهیم. افشاگری! دانش،
توانایی آفرین است. گردآوری اخبار از داخل کشور نیز نه به همین
نسبت، بلکه بیشتر مهم است. در هر صورت با شرایط کنونی و فضای دروغ
و شایعه و پریشانی زمینه های مبارزاتی، ارتباط متقابل و مداوم با
داخل کشور، امری بسیار ضروری است و همچنین ایجاد رابطه ی انقلابی
با دیگر انقلابیون جهان و آموختن. تلاش برای اتحاد بین مبارزین با
چند اصل حیاتی: عدالت اجتماعی، عدم وابستگی و دموکراسی!
________________________________________________________
توجه کنید . نوشتن یک ایمیل واقعی الزامی است . درغیر این صورت پیام
دریافت نمیشود.
|
